|
|
|
Gotuj z papieżem
Jakub Ćwiek
|
 |
|
| data wydania: |
czerwiec 2009 |
| ISBN-13: |
978-83-7574-027-1 |
| wymiary: |
125 x 195 |
| liczba stron: |
512 |
| oprawa: |
miękka |
| seria: |
Asy polskiej fantastyki |
| cena: |
33.90 |
| zamów: |
|
|
|
Gotuj z papieżem i... Jakubem Ćwiekiem!
Szef kuchni, autor Kłamcy, serwuje smakowity zbiór 10 wybornych zaiste opowiadań.
W ostrym Gotuj z papieżem Ćwiek zabija ćwieka pokoleniu JP2 pisząc o sprawach, o których – być może – wolałbyś nie wiedzieć.
Smak pieprzu złagodzi wybitnie nasercowa Szarość, a osłodzi Grzechu warte – deser jabłkowy prosto z Raju. Na wielbicieli krwistych befsztyków oraz konkretnej pikantnej akcji czekają Związek idealny i Miejsce, które jest, doprawione niejedną szczyptą tajników cyrkowej magii.
Wróci także firmowe danie Autora – anielskie jadło. Tym razem w egzotycznym sosie indiańskiego Newegwasu’u.
Czytaj, bo wystygnie!
|
 |
| : Zapiski wuja
|
|
– Hej, obudź się! Mam pomysł!
Powtarzał to już od pięciu minut, nie przestając szarpać mnie za ramię. Ja, nie wiedzieć czemu, upierałem się udawać, że śpię. Głupio z mojej strony, bo od razu było widać, że nie odpuści. W końcu się złamałem.
– Czego?! – burknąłem w poduszkę.
– Muszę ci coś pokazać, wstawaj!
No, tego jeszcze brakowało, myślę, ale odwróciłem się i mrużąc oczy przed światłem, rozejrzałem po pokoju. Za oknem oczywiście noc w najlepsze – jak mogłoby być inaczej?
Na łóżku Robala – zaścielonym narzutą, jakby w ogóle się nie kładł – leżała poukładana w kilka stosików zawartość odziedziczonego pudełka po butach. Osobno listy, osobno woreczki z przyprawami, osobno zdjęcia. To z wujem i papieżem było na samej górze.
Przyjrzałem się temu wszystkiemu z uwagą, usilnie szukając jakiegoś sensu, ale albo mój umysł jeszcze się nie obudził, albo zwyczajnie to wszystko żadnego sensu nie miało. Potrząsnąłem głową.
– No to mów wreszcie, o co chodzi. Czy tam pokazuj...
Robal uśmiechnął się jak iluzjonista przed występem, złożył dłonie i wyłamał knykcie.
– Myślę sobie, że mam pomysł, jak z moim łbem i twoim talentem zarobić naprawdę wielką kasę. Zainteresowany?
Tak naprawdę jedyne, co mnie wtedy interesowało, to poduszka i perspektywa porannej pobudki. Mimo to skinąłem głową. W końcu niezależnie od tego, co bym zrobił, i tak prędzej czy później opowiedziałby mi o swoim pomyśle. Tylko nagle to „prędzej” zrobiło się kluczowe.
– No, nawijaj – powiedziałem i ziewnąłem ostentacyjnie.
A niech wie, że cierpię!
|
|
|
 |
| Rafał Śliwiak: Wirtualna Polska
|
|
Autor potrafi sprawnie budować nastrój opowiadanych historii i grać na czytelniczych emocjach. Nawiązuje z odbiorcami bezpośredni dialog, uwodzi ich, wciągając w wir wydarzeń, zakotwiczonych w pozornie dobrze znanym im świecie. Zanim się jednak obejrzymy, otwiera przed nami drzwi wiodące do innych wymiarów, do przeszłości i przyszłości, do miejsc, gdzie króluje nieskrępowana wyobraźnia. Niesamowitość, groza, fantastyka niepostrzeżenie przenikają do naszej rzeczywistości i stają się jej pełnoprawną częścią. Zacierają się granice pomiędzy tym, co realne, tym, co możliwe i tym, co wyobrażone. To właśnie cecha charakterystyczna prozy Ćwieka, czasem dosłownej, czasem metaforycznej, czasem onirycznej.
|
|
|
| Monika Frenkiel: Onet.pl
|
|
W "Gotuj z papieżem" każdy powinien znaleźć coś dla siebie. Trochę tu smutku, trochę śmiechu, technika miesza się z oniryczną wizją, a zwykli bohaterowie – tacy, jakich spotykamy na ulicach polskich miast – stają ramię w ramię z Piotrusiem Panem, Houdinim czy Arlekinem. Jednak tym, dzięki czemu zdecydowanie warto ta książkę przeczytać, jest opowiadanie tytułowe, czyli "Gotuj z papieżem". Jego podstawą jest świetny pomysł na bestseller ( tak, tak, połączenie zawsze chodliwej książki kucharskiej z równie chodliwą osobą Jana Pawła II) i to, jak taki pomysł wpłynie nie tylko na życie bohaterów opowiadania, ale losy całego świata.
Ćwiek okazał się być doskonałym obserwatorem i komentatorem społecznych ruchów i mechanizmów rządzących światem, a samo opowiadanie nieco przypomina słynną komedię Barry’ego Levinsona "Fakty i akty" z Dustinem Hoffmanem. Jeśli jesteście ciekawi jak pracuje machina propagandowa, jak odwracać uwagę tłumów od spraw kompromitujących i jak przekuwać porażkę w sukces – przeczytajcie koniecznie.
|
|
|
| Prowincjonalna nauczycielka: Prowincjonalne Nauczycielstwo
|
|
Opowiadanie tytułowe sprawiło, że płakałam ze śmiechu. Podobnie reagowałam na historię Adama próbującego opuścić Raj. "Pokój pełen cienia", "Szarość" i "Smutni" pobudziły do zadumy, a opowieść o Harrym Houdinim spowodowała chęć odświeżenia wiedzy o tym wyjątkowym człowieku.
"Gotuj z papieżem" ma tyle twarzy, ile jest w nim opowiadań. Dzięki owej rozmaitości Jakub Ćwiek daje się poznać czytelnikom jako pisarz o szerokich zainteresowaniach, a czytelnicy mają frajdę z lektury.
|
|
|
| Medivh: Game Exe
|
|
Na przystawkę poszło jedno z najlepszych opowiadań zbioru – tytułowe „Gotuj z papieżem”. Dwóch studentów otrzymuje spadek po wuju podróżniku. Zawiera on wiele listów, opisów wypraw, a przede wszystkim przyprawy i przepisy kucharskie. Wśród fotek znajdują się takie, na których wujek stoi ramię w ramię z Janem Pawłem II. Studenci, nie odbiegający od normy pod względem wiecznej dziury budżetowej, postanawiają na tym zarobić, czyniąc ze zmarłego papieża smakosza. I tak powstaje pomysł pewnej książki kucharskiej, która sprowadzi na chłopców bardzo interesującą przygodę. Jakub Ćwiek wykazał się tutaj dużą dozą ciętego humoru oraz talentem do satyry i ironii. Parę osób, jak sam autor przewidział, z pewnością będzie wieszało za to opowiadanie psy na nim, lecz wszyscy zdroworozsądkowi ludzie pod groteskową polewą dopatrzą się nadzienia pełnego przesłania. Głowę dam, że sam papież, gdyby jeszcze żył, uśmiechnąłby się czytając, co też tajne watykańskie PR wyprawia, aby zatuszować niewygodną sprawę.
(...) „Gotuj z papieżem” to książka kucharska z dziesięcioma fajnymi przepisami. Większość dań utrzymuje równy poziom tak, że nie wiadomo, które jest smaczniejsze. Zdarzają się potrawy mniej wybitne, ale może to kwestia gustu i innego smaku. Generalnie uważam, że warto poświęcić te 34 złote na tę pozycję, bo pozostawi was ona z pełnym brzuchem na dłuższy czas!
|
|
|
| Marcin „Sharn” Byrski: Valkiria
|
|
"Gatuj z papieżem" to naprawdę zabawne z jednej, i poważne z drugiej strony, opowiadanie z ciekawym pomysłem. Nie jest wcale obrazoburcze, jak można by sądzić po tytule i okładce, ale wręcz przeciwnie - Ćwiek stara nam się uświadomić, że należy zachować umiar we współczesnym świecie i nie kupczyć symbolami. Pokazuje, jak łatwo jest czerpać zyski z naiwności zwykłego, szarego człowieka, szanującego i wyznającego pewne wartości. (...)
Dostajemy zatem w ręce zbiór dziesięciu bardzo dobrych lub dobrych opowiadań, przy których nie sposób się nudzić. Każde ma swój specyficzny klimat, każde w jakiś sposób jest urzekające. Oczywiście niektórym podobać się będą bardziej inne historie, ale tak to jest w antologiach. (...) Potraktujcie więc Gotuj z papieżem jako lekturę obowiązkową na wakacje.
|
|
|
| Dwugłos o gotowaniu : Klienci empik.com
|
|
Tompo 79: Brawo! Świetne!
Nie jest obrazoburcza, za to świetnie przedstawia mechanizm kultu jednostki, który na siłę jest robiony z JP2. Ale to tylko jedno opowiadanie. Reszta ma ciekawy, subtelny, wymagający włączenia inteligencji przez czytelnika smak. Mówiąc inaczej - polskie fantazy wysokich lotów. Bez zbędnych upiększeń, napisane prostym, prawie potocznym językiem. Każdy miłośnik tego gatunku znajdzie tu coś dla siebie. Nie polecam przewrażliwionym wyznawcom kultu JP2
RoboSok: Co to jest?
Nie wiem, po co takie książki powstają? Czy ateusze nie mają co do roboty? Jan Paweł Wielki był, jest i będzie naszym autorytetem. Możecie sobie pisać tony książek, ale i tak nic tego nie zmieni. We LOV You 4ever Drogi Rodaku.
|
|
|
|
|
|
|
