Fabryka Słów

... 32 33 34 35 36 37

	Jacek Komuda
	Warchoły i pijanice

	Eugeniusz Dębski
	Szklany Szpon

	Janusz Korwin-Mikke
	Naprawić Polskę

	Andrzej Pilipiuk, Eugeniusz Dębski, Rafał A. Ziemkiewicz, Jacek Komuda, Jacek Piekara, Jarosław Grzędowicz, Maja Lidia Kossakowska, Paweł Siedlar, Eva Snihur, Artur Szrejter
	Demony - wyd. 1

	Andrzej Pilipiuk
	Zagadka Kuby Rozpruwacza - wyd. 1

	Maja Lidia Kossakowska
	Siewca Wiatru - wyd. 1

	Jacek Piekara
	Młot na czarownice - wyd. 1

	Andrzej Ziemiański
	Achaja, t.2 - wyd. 1

	Andrzej Zimniak
	Śmierć ma zapach szkarłatu

	Rafał A. Ziemkiewicz
	Frajerzy

Zagadka Kuby Rozpruwacza - wyd. 1
Andrzej Pilipiuk

	NAKŁAD WYCZERPANY
data wydania:	luty 2004
ISBN-10:	83-89011-34-4
ISBN-13:	XXX
wymiary:	125 x 195
liczba stron:	344
oprawa:	miękka
seria:	Bestsellery polskiej fantastyki
cena:	27.99

Książka dla wszystkich, którzy dostrzegają absurdy codzienności, ludzkich przyzwyczajeń, współczesnej kultury...

Andrzej Pilipiuk nawiązuje do znanych i uznanych mitów — w szerokim znaczeniu tego słowa — naszej kultury. Zagadka Kuby Rozpruwacza, która przez sto lat intrygowała kolejne pokolenia, zostaje rozwiązana. Czy jednak pod tym rozwiązaniem nie kryje się lekka drwina z naszej cywilizacji?

To już czwarte spotkanie z Jakubem Wędrowyczem. Z zasady każda kolejna część jest gorsza od pierwszej. Andrzej Pilipiuk łamie wszelkie reguły — także i tę.

Zdecydowanie przeczytać!

: Historyk

Niepublikowany rękopis Artura Konan Dojla, z jęz. angielskiego przełożył Andrzej Pilipiuk Jakub Wędrowycz wychylił musztardówkę pełną mętnego płynu i uśmiechnął się do swoich myśli. A myśli, im więcej pił, tym stawały się cieplejsze i klarowniejsze. Aparatura w kącie chałupy bulgotała kojąco, a powietrze wypełniał subtelny zapach zacieru nastawionego na starym ziarnie i gnijących kartoflach. Kolor cieczy skapującej do kanistra był lekko brązowy, więc egzorcysta pomyślał, że warto by dodać trochę jakiegoś wybielacza, ale od pamiętnych przygód z prosiakami czuł pewien wstręt do „Ace”. — Chlorem by zaprawić — mruknął sam do siebie. — Tylko, kto to potem zechce pić?

: Kostucha

Semen zaczerpnął sobie jeszcze jeden kubek. — Nie za dużo? — zaniepokoił się Jakub. — W twoim wieku? — Dobra dobra. Nie mam stu lat! — Sto sześć. To znaczy, że już masz sto i jeszcze trochę. — Gówno. Ważne, że nie sto, a reszta... Kto by się zagłębiał w takie podrobnosti. Lepiej pomyśl o sobie. — Że niby co? — Ile masz lat? — Osiemdziesiąt sześć.Też nie sto. — Cholera, to ty jesteś stary pryk. A nie wybierasz się czasem? — Dokąd? — Jakub nie lubił niezrozumiałych aluzji. — Na tamten świat. — No co ty. Widziałem dwie wojny światowe, chcę jeszcze rzucić okiem na trzecią. Wiesz, byłem u syna, puścił mi na wideło filmidło o takich atomowych wybuchach. A potem leżały stosy czaszek i latały takie metalowe roboty jak szkielety z czerwonymi oczkami. Ogień się w nich odbijał. Cholernie to dekoracyjnie wyglądało. Semen zaksztusił się śmiechem. — Metalowe roboty? W kształcie szkieletów? Czego to durni amerykanie nie wymyślą z nudów.

Marcin 'Seji' Segit: Poltergeist

Zagadka Kuby Rozpruwacza to czwarty tom sagi o Jakubie Wędrowyczu — egzorcyście amatorze. Dwadzieścia trzy opowiadania (część drukowana już między innymi na łamach Feniksa, część opublikowana po raz pierwszy) znów przenoszą nas do krainy lubelskich pagórków, chełmskich wąwozów oraz oczywiście do Wojsławic i Starego Majdanu. W tle pojawiają się też nieodłączne rekwizyty w postaci piłki do metalu i linki hamulcowej.

Artur 'ARTUT' Machlowski: Valkiria

Krótkie opowiadania umieszczone w zbiorku czyta się bardzo dobrze. Ciężko się oderwać od książki, momentami naprawdę można się popłakać ze śmiechu. Andrzej Pilipiuk po raz kolejny udowadnia, że talentu przybywa mu wraz z wiekiem.

Konrad Godlewski: gazeta.pl

Przygody Jakuba Wędrowycza to skrzyżowanie „Draculi” i „Z Archiwum X” w scenerii „Arizony”, pamiętnego reportażu Ewy Borzęckiej. Czy stetryczały menel z popegeerowskiej wsi to dobry materiał na superbohatera? Czy zatęchłe chałupy, gdzie bimber jest bogiem, nadają się na centrum fantastycznych wydarzeń? Po przeczytaniu choćby jednego z czterech tomów przygód Jakuba Wędrowycza przekonamy się, że ich autor Andrzej Pilipiuk wygrzebał z gnoju prawdziwy skarb, a z ziemniaczanego zacieru wydestylował spiritus, jakiego polska fantastyka nie znała. Można go nazwać czołowym przedstawicielem „fantastyki wiejskiej”.